مقاله فارسی دندانپزشکی

مقاله دندانپزشکی | نظم جویی شناختی هیجان، تنیدگی، افسردگی، اضطراب…

نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي…                               ابراهيم اكبري و همكاران


نظم جویی شناختی هیجان، تنیدگی، افسردگی، اضطراب، و تنیدگی ناشی از رویدادهای زندگی در مبتلایان به بیماری‌های پریودنتال و شاهدهای همسان شده

ابراهیم اکبری* ۱، علی مشهدی۲، زینب عظیمی۳، راحله عباس نژاد۴، احمد امیری پیچاکلایی۵
۱- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مدرس مدعو دانشگاه پیام نور لامرد، فارس، ایران
۲- دانشیار گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
۳- دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
۴- کارشناس روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور برون مرزی لامرد، فارس، ایران
۵- دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

Comparing cognitive emotion regulation, stress, depression, anxiety, and stress related to life
events in people with and without periodontal disease

  1. Ebrahim Akbari
  2. Ali Mashhadi
  3. Zeinab Azimi
  4. Raheleh Abbas Nazhad
  5. Ahamd Amiri Pichakolaei

– M.A in Clinical Psychology, lecturer at Lamard Payam Noor University, Payam Noor University Overseas
Lamerd, Fars, Iran (e.akbari_psy@yahoo.com)
2- Associate Professor, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Ferdowsi University of Mashhad,
Mashhad, Iran
3- PhD Student of Psychology, Faculty of Psychology and Educational sciences, University of Tehran, Tehran,
Iran
4- B.A in Psychology, Payam Noor University Overseas Lamerd, Fars, Iran
5- PhD Student of Health Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Kharazmi University,
Tehran, Iran

Background and Aims: While there are a lot of information about an illness risk factors, there are still some gaps
in understanding factors influencing the progression of disease. Given the important role of psychological factors
in physical conditions, the purpose of this study was to compare the cognitive emotion regulation, stress,
depression, anxiety, and stress related to life events in people with and without periodontal disease.
Materials and Methods: The type of this study was causal comparative. Research society was all clients referred
to dental clinics in Lamerd and Mehr cities, then 50 people with and 50 people without periodontal disease (male
and female, 15-49 years old) were selected using purposive sampling. The group without periodontal disease was
matched with patient group in terms of demographic characteristics. Both groups completed cognitive emotion
regulation questionnaire (CERQ), Depression Anxiety Stress Scale (DASS), and life events questionnaire. Data
analysis was conducted with SPSS version 17 using multivariate analysis of variance (MANOVA).
Resultes: Data analysis showed that people with periodontal disease had more stress, depression, anxiety, and
stress related to life events than matched control group. The groups had significant differences in the components
of self-blame, rumination, positive attention to evaluation and catastrophizing (P<0.05). People with periodontal
disease had higher scores in self-blame, rumination and catastrophizing and lower scores in positive attention to
evaluating compared with matched control group.
Conclusion: The results showed people who were vulnerable to stressfull situations, depression, and anxiety
during their lives, and also use maladaptive emotion regulation strategies, were more susceptible to periodontal
disease.
Key Words: Periodontal disease, Expressed emotion, Stress, Depression, Anxiety, Life change events
Journal of Dental Medicine-Tehran University of Medical Sciences 2018;30(4):230-242

 

 

 

چكيده

زمينه و هدف: عليرغم اطلاعات زيادي كه در مورد عوامل خطر زا در شروع يك بيماري در دست ميباشد، هنوز شكافهايي در درك عوامل مؤثر بر پيشرفت بيماريها وجود دارند. با توجه به نقش مهم عوامل روانشناختي در بيماريهاي جسماني، هدف پژوهش حاضر مقايسه نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي در مبتلايان به بيماريهاي پريودنتال و شاهد هاي همسان شده بود.

روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقطعي- تحليلي بود. جامعه پژوهش را كليه مراجعه كنندگان به كلينيك هاي دندانپزشكي شهر لامرد و مهر تشكيل مي دادند كه از بين آنها ٥٠ نفر زن و مرد با دامنه سني ١٥ تا ٤٩ ساله دچار بيماري پريودنتال و ٥٠ نفر زن و مرد ١٥ تا ٤٩ ساله فاقد بيماري پريودنتال به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. گروه فاقد بيماري پريودنتال از نظر ويژگي هاي جمعيت شناختي با گروه بيمار همسان شدند. هر دو گروه پرسشنامه نظم جويي شناختي هيجان (CERQ ،(مقياس افسردگي اضطراب تنيدگي (DASS (و پرسشنامه رويدادهاي زندگي را تكميل كردند. تحليل داده ها به كمك نرم افزار SPSS نسخه ١٧ و با استفاده از آزمون تحليل واريانس چند طرفه (MANOVA (صورت گرفت.

يافته ها: تحليل داده ها نشان داد كه تنيدگي، افسردگي، اضطراب و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي افراد مبتلا به بيماري پريودنتال بيشتر از شاهدهاي همسان شده بود و دو گروه تفاوت معني داري در مؤلفه هاي مقصر دانستن خود، نشخوار فكري، توجه مثبت به ارزيابي و فاجعه سازي دارند (٠/٠٥>P) افراد مبتلا به بيماري پريودنتال نمره بيشتري در زمينه مقصر دانستن خود، نشخوار فكري و فاجعه سازي و نمره پايينتري در زمينه توجه مثبت به ارزيابي در مقايسه با شاهدهاي همسان شده به به دست آوردند.

نتيجه گيري: افرادي كه در طول زندگي نسبت به شرايط تنيدگي زا، افسردگي و اضطراب آسيب پذيرند و همچينين از راهبردهاي ناسازگارانه نظم جويي شناختي هيجان استفاده مي كنند، بيشتر مستعد بيماريهاي پريودنتال خواهند بود

كليد واژه ها: بيماري پريودنتال، هيجان ابراز شده، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، رويدادهاي متغير زندگي

وصول:  ٩٦/١٠/١٦:چاپ تأييد ٩٦/١٠/١٠:نهايي اصلاح ٩٦/٠٢/٢٢

 

مقدمه

بيماري پريودنتال (disease Periodental (مجموعهاي از شرايط التهابي است كه استخوان لثه در فك و بافتهاي نرم حفاظتي را كه به محكم شدن دندان در جاي خود كمك مي كنند تحت تأثير قرار ميدهند (١ .(مطالعات اپيدميولوژيك نشان داده است كه پريودنتيت همه افراد جامعه را به روشي مشابه تحت تأثير قرار نميدهد، برخي افراد در معرض شرايطي قرار ميگيرند كه آنها را بيشتر مستعد بيماريهاي دندان و لثه ميكند (٣،٢ .(شواهد اپبدميولوژيك نشان ميدهد كه شروع بيماري پريودنتال چندعاملي است (٨-٤.( باكتريهاي بيماريزاي پريودنتال و محصولات آنها عوامل آسيب شناختي اوليه براي شروع پريودنتيت هستند، اما حضور آنها به تنهايي براي تخريب بافت و بيماري پريودنتال، كافي نيست (٩،٥ .( به تازگي پژوهشهاي گستردهاي به ارتباط بين عوامل فردي و رواني با بيماريهاي پريودنتال پرداخته اند (٥،٤ .(تغييرات شدت بيماري پريودنتال و پاسخ آن به درمان تحت تأثير عوامل فردي بسياري، از جمله شرايط جسمي، ژنتيك، مصرف سيگار، تنباكو، الكل، رژيم غذايي، بهداشت دهان، وضعيت اقتصادي- اجتماعي، جنسيت و سن قرار دارد، اما عوامل رواني نيز نقشي مهم در بسياري از پارامترهاي سلامت دارند (١٦-١٠،٦-٤) تنيدگي به عنوان يكي از عوامل مهم در علت شناسي و ماندگاري التهاب لثه تشخيص داده شد (١٣ .(تـنيدگي يا فشار عصبي در روانشناسي به معني فشار و نيرو است و هر محركي كه در انسان ايجاد تنش كند، استرس زا يا عامل تنيدگي ناميده ميشود. تنش ايجاد شده در بدن و واكنش بدن را تنيدگي ميگوييم به عبارتي هر عاملي موجب تنش روان و جسم و از دست دادن تعادل فرد شود، تنيدگي زا در نظر گرفته مي شود. تنيدگي واكنشي است كه در فرد در اثر حضور عامل ديگري به وجود مي آيد و قواي فرد را براي رو به رو شدن با آن بسيج ميكند و ارگانيزم حالت آماده باش پيدا ميكند (٦ .(عامل تنيدگي زا ميتواند مثبت (تنيدگي خوب) و يا منفي (پريشاني و اضطراب) باشد (١٨،١٧ .(مطالعات نشان دهنده روابطي قوي بين تنيدگي، افسردگي، اضطراب و بيماريهاي پريودنتال ميباشند (١٩ .(دو مكانيسم بيولوژيكي و رفتاري براي اين روابط وجود دارد (٢١،٢٠ .( تأكيد مكانيسم بيولوژيكي بر اين است كه چگونه تنيدگي، اضطراب و افسردگي ميتواند عملكرد سيستم ايمني بدن را كاهش دهد و التهاب مزمن را تسهيل كند (٢٢،٢٠ .(تقريبًا هر نوع تنيدگي منجر به فعال شدن سيستم عصبي مركزي مي شود، كه پاسخ ايمني را براي محور هيپوتالاموس- هيپوفيز- آدرنال تنظيم ميكند همچنين در اين مدل اظهار ميشود كه رفتارهاي آسيب رسان به سلامتي مثل بهداشت دهاني ضعيف و استعمال دخانيات نيز ممكن است به طور مستقيم بر بيماري لثه تأثير بگذارد (١٠،٧،٦ .(مكانيسم رفتاري تأكيد ميكند كه اثرات اصلي تنيدگي، اضطراب و افسردگي از طريق تغييرات رفتاري ناشي ميشود كه رفتارهاي سلامتي را در معرض خطر قرار ميدهد مانند استعمال دخانيات، مصرف مشروبات الكلي و عدم رعايت بهداشت دهاني. احتمال دارد تنيدگي، اضطراب و افسردگي منجر به ساير تغييرات رفتاري مانند پرخوري (به ويژه كساني كه رژيم چاقي دارند) شود كه ميتواند منجر به سركوب سيستم ايمني از طريق افزايش توليد كورتيزول شود. اين امر منجر به افزايش بار غشاي زيستي دهان و دندان و كاهش مقاومت بافت نسبت به فروپاشي التهابي و در نهايت منجر به بيماري پريودنتال ميشود (١٥،١٤،٧،٦ .( در زندگي همه انسانها رويدادهاي تنش زايي اتفاق ميافتد كه ميتوانند استرس زيادي را به افراد وارد كنند (٢٥-٢٣ .(در مطالعه Green و همكاران (٢٦ (و Padma و Bhutani) ١٧ ،(شرايط تنيدگي زا و تغييرات زندگي مانند سوگواري، طلاق، يا تنيدگي تحصيلي، بر سطوح و فعاليت «سلولها ِي سركوبگرِ عامل مزاحم» تأثير ميگذارد و باعث بيماري پريودنتال ميشود. برخي مطالعات گزارش داده اند كه تنيدگي و افسردگي با بيماريهاي پريودنتال شديد همراه است و Sheiham و) ١٤) Breex و Reners همچنين). ٣،٦،١٣،٢٠،٢١،٢٧) Nicolau) ٢٨ (نتيجه گرفتند كه تنيدگي مزمن بر اثربخشي پاسخ ايمني، اثري منفي دارد كه به عدم توازن بين ميزبان و انگل (مهمان) و در نتيجه در هم شكنندگي لثه اي منجر ميشود. Vidal-Marques و Milagre) ٢٩ (گزارش كردند افراد دچار اضطراب و افسردگي توالي بيشتري را در خونريزي لثه و مراجعه به دندانپزشكي نسبت به افراد بهنجار نشان ميدهند. Saletu و همكاران (٣٠ (نشان دادند كه اضطراب و افسردگي باعث مشكلات بدني و كاهش كيفيت زندگي و پريودنتيت ميشود كه اين حالات افسردگي به عنوان يك عامل پاتوژنيك در پريودنتيت مطرح ميباشند.

Dumitrescu و Kawamura) ٣١ (در پژوهشي گزارش دادند كه چاقي همراه با اضطراب نيز از دلايل مشكلات لثهاي و پريودنتيت ميباشد. افرادي كه وزن بالا دارند، درجات بالاتري از سيگار كشيدن، اضطراب و افسردگي و سطوح پايينتري از رضايتمندي از زندگي را نشان ميدهند و عمق پاكت (Depth Pocket (و خونريزي لثه اي باعث اضطراب بيشتر و كاهش اعتماد به نفس آنها ميگردد. Gaarden-Torabi و همكاران (٨ ،(Aleksejuniene و همكاران (٣٢ (و Carvalho Almeida De و همكاران (٣٣ (در پژوهشهاي خود گزارش دادند كه رويدادهاي منفي زندگي و اضطراب با بيماريهاي پريودنتال رابطه دارند. مطالعات Hilgert و همكاران (٣٤ ،( Rosania و همكاران (٢٢ (ارتباط بين افسردگي و از دست رفتن دندان، تنيدگي و از دست رفتن چسبندگي، تنيدگي/ افسردگي و بيتوجهي به بهداشت دهان و سطح افزايش كورتيزول و عمق حفره/ از دست دادن دندان، را تأييد كردهاند.

در ايران نيز نتايج پژوهشهاي Jazi Mousavi و همكاران (٣٥ (و Jenabian و همكاران (٣٦ (نشان داد كه ارتباط معنيداري بين شاخص پلاك (Index Plaque ،(عمق پاكت، و خونريزي با ميزان اضطراب و افسردگي، همچنين رابطه آن با شاخص بيماري پريودنتال وجود دارد. از سوي ديگر برخي مطالعات، ارتباطي بين تنيدگي، افسردگي و بيماري پريودنتال گزارش نكردهاند و ترديد ماندگاري را در مورد ميزان ارتباط ارايه ميكنند. در مطالعات Trombelli و همكاران (٣٧ ،(Solis و همكاران (٣٨ ،(Locker و (٤١) همكاران و Persson و)، ٤٠) همكاران و Vettore ،(٣٩) Leake شواهد محكمي در مورد ارتباط بين افسردگي و اضطراب و نااميدي با پريودنتيت يافت نشده است. در ساليان اخير، توجهي روزافزون نسبت به نقش پردازش و تنظيم هيجاني در انواع گوناگوني از اختلالات و بيماريها (٤٢ ،(ازجمله بيماري پريودنتال (٤٣ (معطوف شده است. تنظيم هيجان فرايندي است كه از طريق آن افراد هيجانهاي خود را به صورت هشيار يا ناهشيار تعديل ميكنند تا به طور مناسب به تقاضاهاي محيطي متنوع پاسخ دهند (٤٤ .(نتايج مطالعات نشان ميدهد كه در اختلالهاي مذكور ميزان شيوع و بروز بيماري پريودنتال بالا است (٣٦،٣٥،١٤،١١،١٠ .(بر اساس مطالب فوق وجود رابطه بين راهبردهاي تنظيم هيجان، به خصوص تنظيم هيجان از طريق شناختها (نظم جويي شناختي هيجان) و بيماريهاي پريودنتال منطقي به نظر ميرسد. مفهوم نظم جويي شناختي هيجان، به مديريت شناختي اطلاعات ورودي برانگيزاننده كننده هيجاني و بخش شناختي مقابله در برابر محركها و تجارب هيجاني ناخوشايند اشاره دارد. بنابراين، نظم جويي شناختي هيجان مسألهاي مهم در رابطه با سلامت رواني فرض ميشود (٤٥ .(نظم جويي شناختي هيجان ما را قادر ميسازد تا با انعطافپذيري بيشتري به وقايع محيطي متنوع، پاسخ دهيم. تفاوتهاي فردي در نظم جويي شناختي هيجان ميتواند در تعامل با ساير عوامل فرد را در معرض خطر بروز جنبههاي آسيبشناختي قرار دهد (٤٤ .(پژوهشها رابطه محكم بين استفاده از اين راهبردها و مشكلات هيجاني، افسردگي، اضطراب و آشفتگي رواني را تأييد ميكنند (٤٩-٤٦ .(ممكن است افراد با استفاده از برخي از اين راهبردها مانند نشخوار، فاجعه سازي و مقصر دانستن خود نسبت به مشكلات عاطفي آسيب پذيرتر از ديگران باشند، در حاليكه با استفاده از ديگر سبكها مانند بازارزيابي مثبت، آسيب پذيري كمتري داشته باشند (٤٥ .( در راستاي بررسي نظم جويي شناختي هيجان در بيماريهاي پريودنتال، مطالعه Dumitrescu و همكاران (٤٣ (نشان داد كه خونريزي لثه و مشكلات آن با مقادير بالاتر مقصر دانستن خود، نشخوار فكري، فاجعهسازي و ديدگاه پذيري و امتياز پايينتر در زمينه باز ارزيابي مثبت در ارتباط است. Gamboa و همكاران (٥٠ (تأثير هوش هيجاني را بر روي واكنشهاي اوليه به درمان پريودنتال نشان دادند كه به عنوان يك معيار براي مكانيسم مقابله با تنيدگي در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن مورد استفاده قرار گرفته بود. نتايج حاصل از اين مطالعه كاهش تشكيل پلاك و كاهش خونريزي را در بيماران با استراتژي مقابله فعال نشان داد. بد تنظيمي هيجان، تنيدگي، اضطراب، افسردگي ميتوانند به عنوان بخشي از يك سيستم پويا و پيچيده تعاملات بين افراد و محيط آنها درك شوند، اين عوامل فراگير، داراي درجات متفاوتي هستند و متناسب با افراد گوناگون اثرات متفاوتي دارند و ممكن است عوامل خطر مشهور براي بيماريهاي پريودنتال باشند. باتوجه به تفاوت در ابزارهاي مورد استفاده و استفاده از نمونه هاي خاص (پليسها، كارمندان، سالمندان، دانشجويان دندانپزشكي) در پژوهشهاي گذشته، ضد و نقيضهاي مشاهده شده در نتايج پژوهشهاي انجام شده و همچنين پژوهشهاي بسيار اندكي كه در ايران در اين زمينه و ارتباط آن با بيماري پريودنتال انجام گرفته و مشكلاتي كه اين بيماريها براي افراد ايجاد ميكنند، لازم است پژوهشهاي مرتبط در اولويت قرار گيرند. بديهي است در اين راه بايد علل مرتبط با بيماري نيز شناسايي و نقش آنها مورد تحقيق قرار گيرد. بنابراين، هدف از مطالعه حاضر بررسي مقايسهاي نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي در مبتلايان به بيماريهاي پريودنتال و شاهدان همسان شده بود.

روش بررسي

اين مطالعه مقطعي- تحليلي سال ١٣٩٢ روي مراجعه كنندگان كلينيكهاي دندانپزشكي شهر لامرد و مهر انجام شد. نمونه مورد بررسي ٥٠ نفر زن و مرد با دامنه سني ١٥ تا ٤٩ سال و دچار بيماري پريودنتال و ٥٠ نفر زن و مرد ١٥ تا ٤٩ ساله فاقد بيماري پريودنتال بودند. براي پژوهشهايي از اين نوع، حجم نمونه حداقل ٣٠ نفر در هر گروه توصيه ميشود و براي رسيدن به كمترين مقدار توان آزمون هر گروه دست كم بايد ٢٠ مورد باشد (٥١ (كه ما براي اطمينان بيشتر تعداد نمونهها را به ٥٠ نفر افزايش داديم. نمونه ها با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. هدف از اين شيوه نمونه گيري، انتخاب كساني است كه با هدف پژوهش مطابقت دارند. قصد پژوهشگران انتخاب افراد داراي بيماري پريودنتال مراجعه كننده به مراكز دندانپزشكي بود تا از طريق افراد انتخاب شده درك عميقي از موضوع مورد مطالعه حاصل گردد. شاهدها نيز از بين همراهان بيماران كه بنا به اظهارات خود سابقه هيچ گونه بيماري پريودنتال و اختلالات روانشناختي نداشتند، انتخاب شدند و جهت كنترل برخي متغيرهاي مداخله گر از لحاظ سن (ميانگين سني بيماران ٠٦/٣٣ و ميانگين سني شاهدها ١٧/٣٢ (و جنسيت، ميزان تحصيلات، شغل و وضعيت تأهل با گروه بيماران همسان گرديدند. پارامترهاي مورد استفاده در ارزيابي پريودنتال توسط دندانپزشكان همكار، شاخص پلاك، حد چسبندگي (فاصله CEJ تا كف پاكت پريودنتال)، عمق پروب (فاصله لبه لثه تا كف پاكت پريودنتال)، خونريزي لثه، تعداد دندانهاي باقيمانده لثه و ديگر معاينات دقيق جهت تكميل پارامترهاي پريودنتال بودند.

شيوه انتخاب گروه شاهد

عدم خونريزي هنگام پروبينگ در بيش از يك محل و رنگ لثه طبيعي و گروه بيمار پريودنتال بر اساس وجود حداقل يك از دست رفتگي چسبندگي كلينيكي لثه ١ تا ٢ ميليمتري (بيماران پريودنتال مزمن خفيف) و حداقل از دست رفتگي چسبندگي لثه ٣ تا ٤ ميليمتري (پريودنتال متوسط) و ٥ به بالا (پريودنتال شديد) در حداقل ٣٠ درصد نواحي و وجود خونريزي از لثه در محلهاي درگير مشخص ميشد. به وسيله آينه يكبار مصرف و پروب ويليامز و منبع نور پرتابل (چراغ مطالعه و چراغ باطريدار) شاخصهاي فوق اندازه گيري شد و در پرسشنامه ثبت گرديد. براي اندازه گيري عمق پاكت، پروب ويليامز موازي محور طولي دندان در سرتاسر لبه لثه حركت داده شد، عميقترين نقاط ورود پروب در شش ناحيه مزيال، مياني و ديستال سطوح باكال و لينگوال ثبت گرديد. جهت تعيين حد چسبندگي نيز اطراف هر دندان به طور كامل با پروب ويليامز پروب شد و فاصله عمق پاكت از Junction Enamel Cervical كه رفرنس انتخابي اين مطالعه بود در ٦ ناحيه مشابه عمق پاكت اندازه گيري و ثبت گرديد. شاخص پلاك بر اساس معيار زير تعيين گرديد. صفر: نبود التهاب، ١ -التهاب مختصر ولي عدم گسترش به همه طرف دندان، ٢ -التهاب كه به همه اطراف دهان گسترش يافته و ٣ -التهاب شديد لثه كه شامل قرمزي و زخم نيز ميباشد. براي شاخص خونريزي لثه از روش Ainamo و Bay استفاده شد به اين صورت كه پروب به طور كامل در تمام لبه لثه حركت داده شده و تظاهر خوني پس از ١٠ ثانيه به عنوان نمره مثبت ثبت گرديد. تعداد دندانهاي باقيمانده هر فرد ثبت گرديد، سپس افرادي كه در آنها خونريزي لثه مثبت بود، يا از بين رفتن چسبندگي ١ ميليمتر و بيشتر داشتند، مبتلا به بيماري پريودنتال محسوب گرديدند. ضوابط پذيرش علاوه بر تشخيص بيماري پريودنتال، عدم سابقه دريافت درمانهاي روان شناختي جهت بيماري پريودنتال نيز بود. ضوابط عدم پذيرش عبارت بود از تشخيص هر گونه بيماري ارگانيك در رابطه با علائم، وجود اختلال و يا بيماري حاد رواني (با توجه به مصاحبه باليني كوتاه ساختاريافته بر اساس IV-DSM (يا جسماني شديد. پيش از تكميل پرسشنامه ها، اطلاعاتي دربارهي موضوع و هدف پژوهش تا آنجا كه در نتايج پژوهش تأثيرگذار نباشد به شركت كنندگان دو گروه داده شد و پس از جلب اطمينان آنها در مورد خودداري از ذكر نامشان و اينكه اطلاعات آنها به هيچ عنوان به صورت فردي مورد تجزيه و تحليل قرار نخواهد گرفت (فقط نتيجه نهايي پژوهش براي افرادي كه مايل باشند اعلام خواهد شد)، وارد نمونه پژوهش شدند. بعد از توافق با شركت كنندگان، پرسشنامه ها توسط مجريان پژوهش براي آنها خوانده ميشد و تكميل ميگرديد، بدين ترتيب بيشترين تلاش براي كاهش سوگيري به عمل آمد.

ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش عبارت بودند از:

پرسشنامه جمعيت شناختي: يك پرسشنامه بينام به طور خاص براي اين تحقيق ايجاد شد و در آن به مسائل زير پرداخته شد: ١ – عوامل اجتماعي جمعيتي (سن، جنسيت، تحصيلات، شغل، وضعيت تأهل)، ٢ -وضعيت سلامت دهان و دندان، و عادات نظافت دهان و دندان ٣ -مصرف سيگار، قليان و دخانيات ديگر. پرسشنامه نظم جويي شناختي هيجان نسخه كوتاه ((CERQ ( Cognitive Emotion Regulation Questionnaire short version :(اين پرسشنامه را Garnefski و Kraaij) ٤٧ (تنظيم نمودهاند و ١٨ سؤال دارد كه شامل ٩ راهبرد، پذيرش، توجه مثبت، توجه مثبت به ارزيابي، بازارزيابي مجدد، برنامه ريزي، مقصر دانستن خود، مقصر دانستن ديگران، نشخوار فكري و فاجعه سازي است. سؤالات بر روي يك مقياس ٥ درجهاي ليكرت، از تقريبًا هرگز تا تقريبًا هميشه پاسخ داده ميشود. ضريب آلفاي كرونباخ براي خرده مقياسها از ٧٣/٠ تا ٨٠/٠ و ضريب بازآزمايي (بعد از پنج ماه) از ٤١/٠ تا ٥٩/٠ به دست آمده است. ضريب همبستگي اين پرسشنامه با مقياس افسردگي ٣٨/٠ و با مقياس افسردگي اضطراب ٣٣/٠ گزارش شده است. اعتبار اين پرسشنامه در فرهنگ ايراني ٧٦/٠ تا ٩٢/٠ و روايي آن بين ٣٢/٠ تا ٦٧/٠ گزارش شده است (٥٢،٤٤ .(مقياس افسردگي Depression, Anxiety (DASS-21)) سؤالي ٢١ تنيدگي اضطراب Scale Stress and :(اين پرسشنامه توسط Lewinda در سال ١٩٩٥ جهت سنجش افسردگي، اضطراب و تنيدگي روي يك مقياس چهار درجهاي ليكرت- هرگز (٠ ،(كم (١ ،(زياد (٢ ،(خيلي زياد (٣ – (طراحي شده است. اعتبار بازآزمايي اين مقياس به ترتيب ٨٠/٠ ،٧٦/٠ و ٧٧/٠ و آلفاي كرونباخ ٨١/٠ ،٧٤/٠ و ٧٨/٠ گزارش شده است (٥٣ .( پرسشنامه رويدادهاي زندگي Paykel :اين پرسشنامه توسط Paykel و همكاران در سال ١٩٧١ تهيه شده و داراي ٦١ رويدادزندگي است كه شخص مورد ارزيابي بايد رويدادهايي را كه شخصاً تجربه كرده است، علامت بزند. سپس هر يك از رويدادها را از نظر ميزان فشار رواني كه به وي وارد كرده است، با توجه به زمان تجربه شده(طي دو سال گذشته/ قبل از دو سال گذشته) بين صفر تا ٢٠ نمره دهد. بر اساس ملاحظات فرهنگي و همچنين تغييراتي كه در اين پرسشنامه انجام دادهاند، تعداد رويدادهاي زندگي پرسشنامه به ٦٥ رويداد افزايش يافته است. اعتبار و روايي اين پرسشنامه مورد تأييد قرار گرفته است. در ايران نيز روايي و پايايي بالايي براي اين پرسشنامه گزارش شده است. پايايي پرسشنامه در تعداد رويدادهاي تنيدگيزاي زندگي ٧٨/٠ و در ارزشيابي تنيدگي رويدادهاي زندگي ٨٢/٠ به دست آمده است (به نقل از رفرنس ٥٤ .( پس از جمع آوري اطلاعات، تجزيه و تحليل دادهها با بهرهگيري از نرم افزار آماري SPSS نسخه ١٧ انجام شد. براي برسي آماري علاوه بر آمار توصيفي از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA( استفاده شد. قبل از انجام تحليل MANOVA ميبايست پيش فرضهاي آن، يعني برابري كواريانس و واريانس، مورد آزمون قرار ميگرفت. به همين منظور از آزمون باكس (BOX (و آزمون لوين استفاده گرديد. نتايج آزمون باكس براي برابري كواريانس و آزمون لوين براي همساني واريانس نشان داد كه در سطح (٠/٠٥>P) معنيدار نبود. بنابراين پيش فرضهاي انجام مانوا مشكلي نداشت.

يافته ها

با توجه به پرسشنامه خصوصيات جمعيت شناختي، عادات نظافت دهان و دندان مبتلايان به بيماريهاي پريودنتال نسبت به شاهدهاي همسان شده وخيم بود. به طوري كه حدود ٨٥ درصد آنها از مسواك زدن، استفاده از نخ دندان و دهانشويه در طول ٢٤ ساعت شبانه روز اجتناب ميكردند، حتي تعداد زيادي از آنها گزارش دادند كه هفتهاي يكبار هم از مسواك استفاده نميكنند. علاوه بر آن همه افراد گروه مبتلا به بيماريهاي پريودنتال در طي شبانه روز مصرف سيگار (فقط در مردان) و قليان (زنان و مردان) را گزارش كردند، اين در حالي است كه در گروه شاهد فقط ٦ نفر مصرف دخانيات (٢مرد (مصرف سيگار و قليان)، ٤ زن (مصرف قليان)) را اعلام كردند. به منظور ارايه تصوير روشنتر از يافتههاي پژوهش، يافتههاي توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) مربوط به متغيرهاي نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي هر يك از دو گروه مبتلايان به بيماريهاي پريودنتال و شاهدهاي همسان شده در جدول ١ ارايه شده است. به منظور مقايسه دو گروه افراد مبتلا به بيماري پريودنتال و افراد عادي در نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA (استفاده شد. در ادامه نتايج تجزيه و تحليل مانوا در جدول ٢ آزمون لوين براي همساني واريانسها آمده است. مطابق جدول ٣ ،بين ميانگين نمرات دو گروه در نظم جويي شناختي هيجان (مقصر دانستن خود، نشخوار فكري، توجه مثبت به ارزيابي، فاجعه سازي)، تنيدگي، افسردگي، اضطراب و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي تفاوت معنيداري وجود دارد(٠/٠٥>P) در مقصر دانستن ديگران، پذيرش، بازارزيابي، برنامهريزي و توجه به ارزيابي، تفاوت معنيداري به دست نيامد.

بحث و نتيجه گيري

در پژوهش حاضر، نظم جويي شناختي هيجان، تنيدگي، افسردگي، اضطراب، تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي در افراد مبتلا به بيماريهاي پريودنتال و افراد غير مبتلا مورد بررسي قرار گرفت. مدارك علمي در دسترس به طور قطعي يك ارتباط تصادفي بين عوامل رواني و بيماريهاي پريودنتال را پشتيباني نميكنند (پژوهشهاي ضد و نقيضي در منابع موجود وجود داشت). اطلاعات بازبيني شده در اين پژوهش، تأثير احتمالي عوامل رواني و هيجاني را در سبب شناسي بيماريهاي پريودنتال نشان داده است. اين پژوهش نشان داد كه تنيدگي، افسردگي، اضطراب و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي افراد مبتلا به بيماري پريودنتال بيشتر از افراد غير مبتلا ميباشد. نتايج به دست آمده از تجزيه و تحليل واريانس چند متغيره، بين مبتلايان به بيماريهاي پريودنتال و شاهدهاي همسان شده در تنيدگي، افسردگي، اضطراب و تنيدگي ناشي از رويدادهاي زندگي تفاوت معنيداري را نشان داد. اين نتيجه با يافتههاي

Mousavi Jazi ،

و همكاران (٣٥)

(١٠) همكاران و Peter ،

(٥) Salazar ،

(٣٣) همكاران و De Almeida Carvalho ،

(٦) همكاران و Gundala

 

این مطلب را نیز بخوانید :  Immediate placement and provisionalization of an implant after removal of an impacted maxillary canine: two case reports

مقاله دندانپزشکی, مقالات دندانپزشکی ، دانلود کتاب دندانپزشکی ، کتاب دندانسازی

مقاله دندانپزشکی, مقالات دندانپزشکی ، دانلود کتاب دندانپزشکی ، کتاب دندانسازی

 

(١٤) Breex و Reners

(٢٨) Nicolau و Sheiham

(٣٠) Saletu و همكاران

(٨) Torabi-Gaarden و همكاران

(٢٠) Genco  و همكاران

و Genco (٢١) همسو ميباشد.

اين پژوهشگران دريافتند كه افراد مبتلا به بيماريهاي پريودنتال، تنيدگي، اضطراب و افسردگي بيشتري دارند و نسبت به افراد غير مبتلا رويدادهاي تنيدگيزاي زيادتري در زندگي پشت سر گذاشتهاند. با پژوهشهاي Trombelli و همكاران (٣٧ ،(Solis و همكاران (٣٨ ،( و Persson ،(٤٠) همكاران و Vettore ،(٣٩) Leake و Locker همكاران (٤١ ،(Deinzer و همكاران (٢٧ (ناهمسو ميباشدكه وجود ارتباط بين تنيدگي، اضطراب و افسردگي با ابتلا به پريودنتال را نشان ندادند. بيماري پريودنتال را ميتوان به عنوان يك بيماري روان تني شناخت (٢٥ .(مكانيسمهاي احتمالي كه از طريق آنها، تنيدگي، افسردگي و اضطراب ميتواند بر روند بيماري پريودنتال مؤثر باشد، تغييرات هورموني و عصبي ناشي از استرس رواني است كه بر روي سيستم ايمني اثر ميگذارد. تنيدگي، افسردگي و اضطراب و تغيير در رفتارهاي مراقبت بهداشتي و عادات نامناسب مثل سيگار كشيدن منجر به تشكيل سيكل معيوب و باعث پيشرفت شدت التهاب پريودنتال ميگردند. تنيدگي و اضطراب جريان بزاق را كاهش ميدهد و تشكيل پلاك دنداني را افزايش ميدهد. پاسخهاي رفتاري و هيجاني فرد نسبت به روند بيماري پريودنتال پيشرونده نيز دسته ديگري از استرسورهاي رواني و اجتماعي ميباشد (٥٥،٣٥،١٦،٦ .( افرد در معرض تنيدگي، اضطراب و افسردگي رفتارهاي مضري براي سلامت پريودنتالي خود انجام ميدهند، مانند غفلت از رعايت بهداشت دهان، استفاده از دخانيات و تغيير رژيم غذايي كه ميتواند بر روي سيستم ايمونولوژيكي مؤثر باشد. عدم رعايت بهداشت دهان و دندان و مصرف دخانيات كه اغلب در مواقع تنيدگي و افسردگي افزايش مييابد. علاوه بر پوسيدگي دندانها ميتواند پيامدهايي همچون التهاب لثه، خونريزي لثه و بوي بد دهان را به همراه داشته باشد (٢٧،١٦ .( رويدادهاي منفي زندگي منجر به تنيدگي، اضطراب، افسردگي و ديگر علائم باليني در افراد ميگردد كه به نوبه خود موجب ترشح هورمونهاي كورتيزول، اپي نفرين و نوراپي نفرين از محور مغز آدرنال و هيپوتالاموس شده و اين هورمونها نيز باعث افزايش سطح گلوكز خون و دگرگوني در سيستم ايمني بدن شده و اين دگرگوني منجر به آسيب بافت لثه و دندان ميگردد. از طرف ديگر وقتي رويدادهاي منفي زندگي منجر به علائم باليني (تنيدگي، اضطراب، افسردگي) ميشوند، چنانچه فرد از راهبردهاي مقابلهاي ضعيفي همچون رفتارهاي زيانبار (مصرف سيگار، قليان، ديگر دخانيات، الكل، رعايت نكردن بهداشت دهاني، الگوي پريشاني خواب) استفاده نمايد، اين رفتارهاي زيانبار به تدريج باعث آسيبهاي جدي به بافت لثه و دندان ميشود (٥٥،٣ .(در مجموع، تنيدگي و ديگر علائم باليني هم ميتوانند تعادل پاسخ ايمني سلولي لثه را پايين آورند و هم موجب مصرف دخانيات در فرد گردند كه هر دو براي لثه آسيب رسان هستند. پژوهش حاضر نشان داد كه افراد مبتلا به بيماري پريودنتال با شاهدهاي همسان شده در نظم جويي شناختي هيجان- مقصر دانستن خود، نشخوار فكري، توجه مثبت به ارزيابي، فاجعه سازي- تفاوت معنيداري دارند. يافتههاي پژوهش نشان ميدهند كه راهبردهاي سازش نايافته تنظيم هيجان نظير مقصر دانستن خود، نشخوار فكري و فاجعه سازي به صورت مثبت با آشفتگي هيجاني و بيماريهاي پريودنتال همبسته هستند، ولي در راهبردهاي سازش يافته مانند توجه مثبت به ارزيابي، اين همبستگي منفي است. اين يافتهها همسو با پژوهشهاي Dumitrescu و همكاران (٤٣ ،( (٥٠) همكاران و Gamboa ،(٣١) Kawamura و Dumitrescu ميباشد. اين پژوهشگران نشان دادند كه راهبردهاي نظم جويي شناختي هيجان و هوش هيجاني رابطه معناداري با بيماريهاي پريودنتال و روان تني دارند. يافتههاي پژوهش حاضر، گزارش Dumitrescu و همكاران (٤٣ (را كه «نشخوار فكري» بالا و «مقصر دانستن خود» بالا را با خونريزي لثه و همچنين «بازاريابي مثبت» پايين را با مشكلات پريودنتال مرتبط ميدانستند تأييد ميكند. در تبيين اين رابطه، فرض بر اين است كه اگر افراد قادر به مديريت مؤثر پاسخهاي هيجاني در برابر وقايع روزمره نباشند يا دورهاي شديد و طولاني مدت آشفتگي را تجربه نمايند، ممكن است افسردگي و اضطراب قابل تشخيص را بروز دهند و اين علائم به تدريج منجر به سيكل معيوب خواهد شد و باعث آسيب به بافتهاي لثهاي ميگردد (٥٦،٤٣ .(برخي پژوهشها نشان دادهاند كه اختلالات خلقي و هيجانهاي منفي، موجب ايجاد زمينه ابتلا به بيماريهاي پريودنتال و تشديد و وخامت آن ميگردد (٤ .( تنظيم هيجان با الگوهاي آسيب شناسي رواني، آميختگي كامل دارد. براي مثال اختلالهاي اضطرابي و افسردگي نتيجه مشكلات تنظيم شناختي است. اگر افراد قادر به مديريت مؤثر پاسخهاي هيجاني در برابر وقايع روزمره نباشند يا دورههاي شديد و طولاني مدت آشفتگي را تجربه نمايند، ممكن است افسردگي و اضطراب قابل تشخيصي را بروز دهند (٥٧ ،(كه اين علائم طبق مدل Genco و همكاران (٢٠ ( منجر به استفاده از راهبردهاي ناسالم (مصرف سيگار، قليان، الكل، نشخوار فكري، مقصر دانستن خود، فاجعه سازي) جهت كاهش هيجان منفي خواهد شد و اين راهبردها موجب آسيب به بافتهاي لثه خواهد شد. يافتههاي تحقيق حاكي از اين بود كه مقصر دانستن خود، نشخوار فكري و فاجعه سازي در پاسخ به داشتن بيماريهاي پريودنتال به عنوان راهبردهاي ناسازگار نظم جويي شناختي هيجان به شمار ميروند. از اين رو، به چالش كشيدن اين راهبردهاي ناسازگارانه ممكن است نقش مهمي در گسترش راهبردهاي مداخله براي بيماران مبتلا به بيماري پريودنتال ايفا كند (٥٨،٤٥ .( نشخوار فكري يكي از روشهاي مواجهه با خلق منفي است كه توجه متمركز به خود را در بر ميگيرد (٤٦ .(اثبات شده است كه شيوه مقابلهاي نشخوار فكري با سطوح بالاي افسردگي همراه ميباشد و البته اين نحوه تفكر تا حدي نيز به مقابله مؤثر با شرايط تنيدگيزا كمك ميكند (٥٩،٤٨ .(مقصر دانستن خود يعني مسؤول و مقصر دانستن خود در تجربيات تلخ. كسي كه در وقايع پيش آمده به سرزنش خود ميپردازد، به شدت گرفتار احساس گناه است. احساس گناه بالا ممكن است به بيماريهاي رواني چون افسردگي منجر شود (٤٨ .( فاجعه سازي يعني فكر كردن به اينكه اتفاق رخ داده چقدر وحشتناك بوده و اين اتفاق بدترين چيزي است كه در زندگي هر كسي رخ ميهد. اين راهبرد با غيرانطباقي بودن، پريشاني هيجاني و افسردگي مرتبط است (٤٩ .(اين اضطراب، افسردگي و نگراني حاصل از نشخوار فكري، مقصر دانستن خود و فاجعه سازي، باعث به وجود آمدن رفتارهايي ميشود كه منجربه آسيب پريودنتال ميگردد. به عبارتي، شخصي كه از نشخوار فكري و فاجعه سازي استفاده ميكند طبيعتاً داراي خلق پايين و منفي است و تنيدگي را تجربه ميكند، اين نشانگان باليني باعث ترشح بالاي كورتيزول و ساير هورمونهايي ميگردد كه روي لثه تأثيرات منفي ميگذارند و خلق پايين و تنيده باعث رعايت نكردن بهداشت دهان و دندان ميشود و اين سيكل معيوب به همين صورت ادامه پيدا ميكند. اين پژوهش نشان داد كه راهبرد نظم جويي شناخت ِي «بازارزيابي مثبت» نقش مهمي را در ارتباط با وضعيت سلامتي لثه ايفا ميكند. بازارزيابي مثبت يعني معناي مثبت بخشيدن به وقايع و اتفاقات دوران رشد و فكر كردن به اينكه اين اتفاقات ميتوانند فرد را قويتر كنند و يا جستجوي جنبههاي مثبت يك اتفاق (٤٨ .(اين راهبرد مثبت و سازش يافته، در مواجهه با شرايط ناگوار، تجارب ارزشمندي ناشي از رويارويي با شرايط به وجود ميآورد و تأكيد بر سازنده بودن اين شرايط دارد كه با گذشت زمان و استفاده از اين راهبرد به بهبود و سازش با شرايط نامطلوب بيماري منجر ميشود (٤٣ ،(چون اين راهبرد با خوشبيني و عزت نفس رابطه مثبت و با اضطراب رابطه منفي دارد .(٤٨) در مجموع، هنگامي كه فرد تحت فشار رويدادهاي زندگي قرار ميگيرد، مديريت ضعيف هيجانها خطر سوء مصرف سيگار و الكل و بهداشت دهاني ضعيف را افزايش ميدهد و تمركز و الگوي خواب فرد را دچار مشكل ميكند و اين سوء مصرفها و عدم رعايت بهداشت دهاني به تدريج باعث آسيب به لثه و موجب پلاك دنداني ميشود، بالعكس، مديريت مؤثر هيجانها اين خطرات را كاهش ميدهد. اين مطالعه از هر دو مكانيسم بيولوژيكي و رفتاري در ارتباط بيماري پريودنتال با تنيدگي، اضطراب، افسردگي و بدتنظيمي هيجاني پشتيباني ميكند (٤٣ .(اين يافتهها داراي پيامدهاي باليني مهم هستند چرا كه نشان ميدهند كه پرداختن به عوامل رواني مانند بدتنظيمي هيجاني، تنيدگي، اضطراب و افسردگي نماينده بخش مهمي از پيشگيري بيماري پريودنتال است. عليرغم پژوهشهاي متعدد در دنيا، تا پيش از اين، در ايران پژوهشي در اين زمينه انجام نشده بود به جز موارد بسيار محدودي كه شاخصهاي بيماري پريودنتال با اختلالات افسردگي را مورد بررسي قرار داده بودند و اين از محدود پژوهشهايي است كه با حجم نمونه بالاتر و مقايسه متغيرهاي روانشناختي در افراد پريودنتال و افراد بدون اين اختلال چه در جمعيت ايراني و خارجي انجام شده است. از طرف ديگر،نتايج به دست آمده از پژوهشهاي خارجي انجام شده ضد و نقيض بوده و در ابزارهاي مورد استفاده و جامعه آماري (پليسها، كارمندان، سالمندان، دانشجويان دندانپزشكي) با پژوهش حاضر متفاوت بودند و متغير نظم جويي شناختي هيجان فقط در يك پژوهش آن هم روي گروه هدف كوچكي انجام شده بود. دليل ديگر دسترسي به خدمات سلامت دهاني و تفاوتهاي فرهنگي- آموزشي در مواجهه با استرس زندگي در نمونههاي خارجي است. البته تازگي نسبي اين موضوع در ايران، ميان رشتهاي بودن تحقيق، تحليل مطلوب و مستند نتايج را ميتوان از جمله ديگر امتيازات پژوهش حاضر به حساب آورد. مشخصات مورد استفاده در اين مطالعه، اطلاعاتي در مورد وضعيت رواني بيماران (سطح تنيدگي، اضطراب، افسردگي، رويدادهاي منفي زندگي، مديريت در هيجان) ارائه ميكند و ممكن است ابزار با ارزشي در عملكرد پريودنتال نوين باشد كه بر تشخيص فردي، برنامهيزي درمان و مراقبت تأكيد دارد. ارزيابي تنيدگي و تنظيم هيجانات در بيماران يك جزء مهم در ارزيابي خطر براي بيماري پريودنتال است و ممكن است در هدايت بيماران به سمت سلامت جسمي بيشتر اهميت داشته باشد. با وجود نتايج به دست آمده فوق، پژوهش حاضر محدوديتهايي نيز دارد. استفاده از ابزارهاي خود گزارش دهي ممكن است اطلاعات نادرستي بدهد. محدوديت ديگر، عدم لحاظ كردن تفاوتهاي جنسيتي است. همچنين اين پژوهش بر روي نمونه محدودي (عمدتًا ناشي از دشواري در كسب رضايت بيماران به همكاري با پژوهشگران بوده است) صورت گرفته است كه توصيه ميشود در پژوهشهاي آتي از حجم نمونه بزرگتري استفاده شود تا نتايج قابل تعميمتر به دست آيد. با توجه به اينكه اين پژوهش گذشته نگر بوده، بررسيهاي آينده نگر و قبل از شروع بيماري پريودنتال، نيز لازم به نظر ميرسند و ميتوانند به شناخت بهتر عوامل روانشناختي و نقش آنها در ايجاد اين بيماري كمك كنند. با در نظر گرفتن موانع و محدوديتهاي اين پژوهش، مانند مقطعي بودن مطالعه، امكان كنترل استرسهاي بيمارستاني، عدم كنترل دقيق وضعيت روان شناختي، محدود بودن حجم نمونه و تنوع جمعيتي بيماران، اين تحقيق پيشنهاداتي بر اساس يافتههايش ارايه ميدهد. پژوهشهاي بعدي بهتر است بر روي مداخلات هدفمندي تمركز كنند كه دندانپزشكان، روانپزشكان و روانشناسان باليني بتوانند از آنها براي بهبود نتايج درمان و كيفيت زندگي بيماران خود در طول دوره درمان استفاده كنند. از آنجا كه همراه كردن مداخلات روانشناختي براي تغيير الگوي رفتاري ناسالم در كنار درمانهاي اصلي جسماني در بيماريهاي پريودنتال در كشورهاي پيشرفته به كاهش صدمات و ارتقاء سلامت اين بيماران منجر شده است، پيشنهاد ميشود در ايران نيز مداخلات روانشناختي (پروتكلهاي مديريت تنيدگي و تنظيم هيجان) براي كنترل و كاهش متغيرهاي آسيبزاي رواني در پروتكل درماني اين بيماران گنجانده شود و همچنين براي جلوگيري از بيماري ميتوان آگاهي نسبت به عوامل خطرزاي رواني را در اختيار همگان قرار داد. در رابطه با مسيرهاي رواني كه از طريق آن عوامل رواني ميتوانند از كارافتادگي لثه را تحت تأثير قرار دهند، پيشنهاد ميشود مكانيسمهاي گردش خون لثه، تغييرات غده مترشحه داخلي، دفاع پايين ميزبان، اختلالات جسمي به عنوان عاملهاي خطر براي بيماري لثه، براي تحقيقات آتي مورد آزمايش قرار گيرند (شكل ١ .( يافتههاي اين پژوهش نقش علائم باليني (تنيدگي، اضطراب و افسردگي) و راهبردهاي نظم جويي شناختي هيجان در آسيب شناسي رواني بيماريهاي پريودنتال را تأييد ميكنند. پژوهشگران در اين پژوهش سعي در بررسي نقش تنيدگي، اضطراب، افسردگي و راهبردهاي نظم جويي شناختي هيجانات خاص مرتبط با بيماريهاي پريودنتال داشتهاند. طبق نتايج حاصل از اين مطالعه ميتوان نتيجه گرفت كه در افرادي كه در طول زندگي نسبت به شرايط تنيدگيزا، افسردگي و اضطراب آسيب پذيرند و همچينين از راهبردهاي ناسازگارانه نظم جويي شناختي هيجان استفاده ميكنند بيشتر مستعد بيماريهاي پريودنتال خواهند بود و تغييرات هورموني و سهل انگاري در رعايت بهداشت دهان و ايجاد عادات نامناسب مثل سيگار و قليان كشيدن به عنوان يك عامل مستعد كننده بيماريهاي پريودنتال ميباشد. افرادي كه به راهبردهاي دردسر ساز نظم جويي شناختي هيجان متوسل ميشوند، هيجانات منفي بيشتري را تجربه و اقدام به مصرف دخانيات ميكنند زيرا نميدانند براي برخورد با هيجانهاي خود چه اقدام ديگري ميتوانند انجام دهند. مسلمًا اين هيجانات منفي و استعمال دخانيات سبب آسيب به بافت دندان و لثه خواهد شد.

مقاله دندانپزشکی, مقالات دندانپزشکی ، دانلود کتاب دندانپزشکی ، کتاب دندانسازی

 

این مطلب را نیز بخوانید :  A biomechanical investigation of mandibular molar implants: reproducibility and validity of a finite element analysis model

تشكر و قدرداني

اجراي اين پژوهش بدون همراهي و همكاري دندانپزشكان محترم جناب آقاي دكتر موسيزاده، دكتر كريمزاده به ويژه جناب آقاي دكتر شكيب، همچنين سعه صدر شركت كنندگان ميسر نبود، از تمامي اين افراد تشكر و قدرداني ميگردد.

 

منابع:

1- Armitage GC. The complete periodontal examination.
Periodontol 2000. 2004;34:22-33.
2- Page RC. The pathobiology of periodontal disease may
affect systemic diseases: inversion of a Paradigm. Ann
Periodontol. 1998;3(1):108-20.
3- Mahendra L, Austin RD, Kumar SS, Mahendra J, Felix
AJW. Association between stress hormone and chronic
periodontitis. J Contemp Dent. 2012;3(1):77-82.
4- Hashemi-Nosrat-Abad T, Mohammadpour V, Akbari E,
Amiri-Nasab O, Azimi Z. The Relation of Brain Behavioral

Systems, D Personality Type, Anger and Hostility in People
with Gum Disease. Zahedan J Res Med Sci. 2014;16(5):31-6.
5- Salazar CR. the role of stress in periodontal disease
progression in older adults. J Postdoc Res. 2013;1(11):15-26.
6- Gundala R, Chava VK, Reddy Reddy BV. Role of Stress in
Periodontal Disease. Indian J Dent Adv. 2012;4(1):763-71.
7- Bandar KhT. The association between periodontal disease
and job stress in Baghdad city. J Kerbala Uni. 2010;8(2):47-57.
8- Torabi-Gaarden R, Breivilk T, Hasen F, Malt UF, Gjermo
PE. Negative life events, anxiety, depression and coping ability(stress) as related to chronic periodontitis. J Perio.
2004;1(1):35-42.
9- Lang NP, Lindhe J, Van der Valden U. Advances in the
prevention of periodontitis. Group D Consensus report of the
5
th European Workshop in periodontology. J Clin Periodontol.
2005;32 (6):291-3.
10- Peter KP, Mute BR, Mute W. Risk assessment in
periodontics- a determinant of successful dental practice. Int J
Dental Clin. 2012;4(3):30-3.
11- Salvi GE, Lawrence HP, Offenceschi S, Beck JD. Influence
of risk factors on the pathogenesis of periodontitis. J
Periodontol. 2000;14:173-201.
12- Moynihan P, Petersen PE. Diet, Nutrition and the
prevention of dental diseases. Public Health Nutr.
2004;7:201-26.
13- Petersen PE, Ogawa H. Strengthening the prevention of
periodontal disease: The WHO approach. J Periodontal. 2005;
6 (12):2187-93.
14- Reners M, Breex M. Stress and periodontal disease. Int J
Dent Hygiene. 2007;5:199-204.
15- Morita M, Kimura T, Kanegae M, Ishikawa A, Watanabe
T. Reasons for extraction of permanent teeth in japan.
Community Dent Oral Epidemiol. 1994;22:303-6.
16- Genco RJ, Ho AW, Grossi SG, Dunford RG, Tedesco LA.
Relationship of stress, distress and in adequate coping
behaviors to periodontal disease. J Periodontol.
1999;70(7):711-23.
17- Padma R, Bhutani N. Stress and periodontal disease.
Annals and Essences of Dentistry. 2010;2(4):190-4.
18- Boyapati L, Wang HL. The role of stress in periodontal
disease and wound healing. Periodontol 2000.2007;44(1):
195-210.
19- Peruzzo DC, Benatti BB, Ambrosano GM, Nogueira-Filho
GR, Sallum EA, Casati MZ, et al. A systematic review of stress
and psychological factors as possible risk factors for
periodontal disease. J Periodontol. 2007;78(8):1491-504.
20- Genco RJ, Alex WHO, Jeffrey K, Sara G, Grossi RG,
Dunford and Tedesco LA. Genco RJ, Ho AW, Kopman J,
Grossi SG, Dunford RG, Tedesco LA. Ann Periodontol.
1998;3(1):288-302.
21- Genco JM. Current view of risk factors for periodontal
disease. J Periodontal. 1996;67(10 Suppl):1041-9.
22- Rosania AE, Low KG, McCormick CM, Rosania DA.
Stress, depression, cortisol, and periodontal disease. J
Periodontol. 2009;80(2):260-6.
23- Reddy S, Kaul S, Prasad MGS, Agnihotri J, Amudha D,
Vinayak R. Interlink between stress and periodontal disease.
Stress & periiodontal disease. 2012;10(2):126-31.
24- Akhter R, Hannan MA, Okhubo R, Mortia M. Relationship
between stress factor and periodontal disease in a rural area
population in Japan. Eur J Med Res. 2005;10(8):352-7.
25- Breivik T, Thrane P, Murison R, Gjermo P. Emotional
stress effects on immunity, gingivitis, and periodontitis. Eur J
Oral Sci. 1996;104(4 (Pt 1)):327-34.
26- Green LW, Tryon WW, Marks B, Huryn, J. Periodontal

disease as a function of life events stress. J Human Stress.
1986;12(1):32-6.
27- Deinzer R, Forster P, Fuck L, Herforth A, Stiller-Winkler
R, Idel H. Increase of crevicular interleukin 1beta under
academic stress at experimental gingivitis sites and at sites of
perfect oral hygiene. J Clin Periodontol. 1999;26 (1):1-8.
28- Sheiham A, Nicolau B. Evaluation of social and
Psychological factors in periodontal disease. Periodontol 2000,
2005;39:118-31.
29- Marques-Vidal P, Milagre V. Are oral health status and
care associated with anxiety and depression? A study of
Portuguese health science students. J Public Health Dent.
2006;66(1):64-6.
30- Saletu A, Pirker-Frühauf H, Saletu F, Linzmayer L,
Anderer P, Matejka M. Controlled clinical and psychometric
studies on the relation between periodontitis and depressive
mood. J Clin Periodontol. 2005;32(12):1219-25.
31- Dumitrescu AL, Kawamura M. Involvement of
psychosocial factors in the association of obesity with
periodontitis. J Oral Sci. 2010;52(1):115-24.
32- Aleksejuniene J, Holst D, Eriksen HM, Gjermo P.
Psychosocial stress, lifestyle and periodontal health. J Clin
Periodontol. 2002;29(4):326-35.
33- De Almeida Carvalho AL, Del Bel Cury AA, Rodrigues
Garcia RCM. Prevalence of bruxism and emotional stress and
the association between them in Brazilian police officers. Braz
Oral Res. 2008;22(1):31-5.
34- Hilgert JB, Hugo FN, Bandeira DR, Bozzetti MC. Stress,
cortisol, and periodontitis in a population aged 50 years and
over. J Dent Res. 2006;85(4):324-8.
35- Mousavi jazi M, Tarashi M, Abdolrazaghi M. Effects of
anxiety and depression on periodontal diseases: review article. J
Dent Med-Tehran Uni Med Sci. 2013;26(2):131-36.
36- Jenabian N, Taziki SA, Hosseini R, Kiakojouri A, Ehsani
H. Comparison of periodontal indexes in individuals with and
without depression disorders. J Babol Univ Med Sci.
2013;15(6):90-94.
37- Trombelli L, Scapoli C, Tatakis DN, Grassi L. Modulation
of clinical expression of plaque-induced gingivitis: effects of
personality traits, social support and stress. J Clin Periodontol.
2005;32:1143-50.
38- Solis AC, Lotufo RF, Pannuti CM, Brunheiro EC, Marques
AH, Lotufo-Neto F. Association of periodontal disease to
anxiety and depression symptoms, and psychosocial stress
factors. J Clin Periodontol. 2004;31(8):633-8.
39- Locker D, Leake JL. Risk indicators and risk markers for
periodontal disease experience in older adults living
independently in Ontario, Canada. J Dent Res. 1993;72(1):9-17.
40- Vettore MV, Leão AT, Monteiro Da Silva AM, Quintanilha
RS, Lamarca GA. The relationship of stress and anxiety with
chronic periodontitis. J Clin Periodontol. 2003;30(5):394-402.
41- Persson GR, Persson RE, MacEntee CI, Wyatt CC,
Hollender LG., & Kiyak, H.A. Periodontitis and perceived risk
for periodontitis in elders with evidence of depression. J Clin
Periodontol. 2003;30(8):691-6.


مقالات رایگان را در اینجا بخوانید

مجلات اینترنتی رایگان را در اینجا ببینید

کتاب های دندانپزشکی را با 90درصد تخفیف از اینجا بخرید

بسته آموزش ایمپلنت را از اینجا تهیه کنید

ستاتیرا مرجع دانلود کتاب و آموزش دندانپزشکی در ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *