دسته‌ها
اخبار

پیوند استخوان در ایمپلنت

پیوند استخوان در ایمپلنت

به تحلیل استخوان های نگهدارنده دندان ها به اصطلاح از دست دادن استخوان گفته می شود. این تحلیل استخوان موجب لق شدن دندان ها شده و در صورتی که به موقع درمان نشود، امکان دارد بیمار تمامی دندان های خود را از دست بدهد زیرا استخوان کافی برای نگهداری از آنها وجود نخواهد داشت.

پیوند استخوان در ایمپلنت

چگونگی بازسازی استخوان های تحلیل رفته

به تحلیل استخوان های نگهدارنده دندان ها به اصطلاح از دست دادن استخوان گفته می شود. این تحلیل استخوان موجب لق شدن دندان ها شده و در صورتی که به موقع درمان نشود، امکان دارد بیمار تمامی دندان های خود را از دست بدهد زیرا استخوان کافی برای نگهداری از آنها وجود نخواهد داشت. تحلیل استخوان معمولا به دنبال بیماری های زیر اتفاق میفتد: بیماری های حاد لثه، پوکی استخوان و دیابت نوع دوم . اگر تحلیل استخوان ها شدید باشد حتما به عمل جراحی نیاز است ولی در صورتی که زود و به هنگام متوجه از دست دادن استخوان شوید، با اعمال مراقبت های مستمر و درست می توانید پیشگیری های لازم را انجام دهید.

درمان تحلیل استخوان به کمک تیم پزشکی

  1. پیوند استخوان برای بازگرداندن استخوان های از دست رفته. رشد دوباره استخوان هایی که از دست رفته اند کار بسیار سختی می باشد. در حال حاضر تنها راه برای بازگرداندن کامل استخوان ها، پیوند استخوان می باشد. زمانی که عمل پیوند استخوان انجام می دهید، زخم ایجاد شده در طول دو هفته درمان خواهد شد. امکان دارد دندان پزشکتان ،با توجه به شرایط شما، توصیه کندحتما قبل از اینکه از نتیجه نهایی پیوند استخوان مطمئن شوید 3- 6 ماه منتظر بمانید، پیوند استخوان برای بازگرداندن استخوان های از دست رفته معمولا به سه روش انجام میشود. در ادامه توضیح داده می شود.
  2. نوع اول پیوند استخوان از طریق روش استئوژنز می باشد که در آن رشد دوباره استخوان ممکن می شود. در این روش استخوان از ناحیه ای از بدن خود بیمار مثلا ناحیه ای از فک برداشته شده و به ناحیه ای که نیاز است انتقال داده می شود. بافت های استخوانی که انتقال پیدا کرده اند، شروع می کنند به رشد کردن و به این صورت استخوان های جدید جایگزین استخوان های از دست رفته می شوند. برداشتن استخوان از یک ناحیه ای از بدن و کاشت آن در ناحیه ای که استخوان از دست رفته است، استاندارد طلا در پیوند استخوان محسوب می شود، در استفاده از این تکنیک، بدن به سرعت پیوند جدید را شناخته و می پذیرد. معمولا در استئوژنز، پیوند مغز استخوان استفاده می شود.
  3. به این روش پیوند، ایجاد داربست برای بازسازی استخوان گفته می شود. از موادی مثل ذرات شیشه زیست فعال به صورت پودر به منظور حمایت کردن غشا و ایجاد داربستی برای رشد سلول های استخوان ساز اطراف استفاده می شود.( داربست‌ها بعد از قرار‌گیری در بدن از بین رفته و جای خود را به بافت جدید می‌دهند. داربست ها بستر مناسبی را برای کشت سلول‌های استخوانی فراهم کرده و بازسازی بافت استخوانی را سرعت می بخشند.) ذرات شیشه زیست فعال از مواد سازه در این نوع پیوند محسوب می شود، به کمک کاشت استخوان در محل مورد نظر، ذرات شیشه زیست فعال نیز در ناحیه بدون استخوان قرار می گیرد تا استخوان های از دست رفته دوباره رشد کنند. این شیشه زیست فعال به عنوان یک داربستی عمل می کند که در آن پیوند استخوان و همچنین بافت های استخوان ساز اطراف رشد می کنند. 4. این نوع پیوند استخوان نیز القای استخوان نامیده می شود که در آن پیوند بافت، ماتريکس استخواني دمنيراليز، از شخص دیگرو استخوان سالم وی که در بانک استخوان ذخیره شده استفاده می شود. این استخوان سالم در ناحیه ای که نیاز به پیوند دارد، قرار می گیرد. ماتريکس استخواني دمنيراليزه باعث می شود یاخته ها در جایی که استخوان از دست رفته است رشد کنند. این یاخته های بنیادی کم کم به سلول های استخوان ساز تبدیل شده و می توانند جایگزین استخوان های از دست رفته شوند. استفاده از ماتريکس استخواني دمنيراليزه از استخوان های افراد دیگر هم قانونی و هم سالم می باشد. قبل از اینکه پیوند انجام بگیرد، استخوان ها کاملا استرلیزه می شوند. بعد از حصول اطمینان درباره سلامت استخوان، باید آزمایش های لازم برای مناسب بودن آن با بدن مورد نظرانجام شود، اطمینان از اینکه بدن پیوند را رد نخواهد کرد، اهمیت بالایی دارد.
  4. تمیز کردن کامل و برداشتن پوسیدگی دندان در پیشگیری از عفونت هایی که موجب از دست دادن استخوان می شود، اهمیت بالایی دارد. در این روش نیاز به عمل جراحی وجود ندارد به همین دلیل بیشتر برای افرادی که از بیماری هایی مثل دیابت رنج می برند کاربرد دارد. در این تکنیک، ریشه دندان به طور کامل تمیز شده و قسمتی ازآن که پوسیده شده و موجب از دست رفتن استخوان می شود برداشته می شود. معمولا بعد ازاین پروسه، از بروز بیماری های لثه نیز پیشگری به عمل آمده است. اگر بیماری دیابت دارید، امکان اینکه در مرحله درمان با مشکل برخورد کنید زیاد است به همین دلیل بهتر است مراقبت های بیشتری نسبت به بیماران عادی اعمال کنید. به پیشنهاد دندان پزشک می توانید از دهان شویه ها و آنتی بیوتیک ها استفاده کنید. بیشتر مواقع استفاده ازداروی داکسی سایکلین به مدت 14 روز تجویز می شود، امکان تجویز دهان شویه های کلرهگزیدین نیز وجود دارد. این دهان شویه ها میکروب هایی را که موجب بیماری های لثه می شوند را از بین می برند. استفاده از این دهان شویه ها معمولا به مدت 14 روز به مدت 30 ثانیه پیشنهاد می شود.
  5. استفاده از هورمون استروژن برای جلوگیری از پوکی استخوان کاربرد فراوان دارد. استروژن از پوکی استخوان جلوگیری کرده وسرعت روند تحلیل استخوان را کاهش می دهد. هورمون درمانی در کاهش بیمار یهای قلبی نیز استفاده می شود. راه های مختلفی برای هرمون درمانی وجود دارد که رایج ترین آنها توضیح داده شده اند: استرادیول : 1-2 میلی گرم روزانه به مدت 3 هفته پرمارین : 0.3 میلی گرم روزانه به مدت 25 روز

دومین روش : جلوگیری از دست رفتن استخوان

  1. با اعمال مراقبت های مستمر و درست می توانید از تحلیل استخوان جلوگیری کنید
    اگر دوست ندارید نیاز به پیوند استخوان پیدا کنید، حتما از ابتدا پیشگیر های لازم را اعمال کنید.
  2. تمامی مراقبت هایی که باید انجام شود توضیح داده شده است:
    بعد از هر وعده غذایی به طور کامل دندانهایتان را مسواک بزنید. حداقل دوبار مسواک زدن روزانه از بروز بیماری های لثه جلوگیری می کند. مسواک زدن پلاک های باکتری را که موجب بروز بیمار یهای لثه و از دست رفتن استخوان می شوند را نابود می کند. بعد از هر وعده غذایی حتما از نخ دندان استفاده کنید. برخی از پلاک های باکتری را نمی توان با استفاده از مسواک از بین برد. به همین دلیل استفاده از نخ دندان ضروری می باشد.
  3. ملاقات با دندانپزشک و چک آپ های مستمر برای داشتن دندان های سالم ضروری می باشد.
    پوسیدگی دندان ها یکی از اصلی ترین دلایل از دست دادن استخوان می باشد. چک آپ های مکرر از بروز پوسیدگی ها جلوگیری می کند. برای محافظت از استخوان های دندانی، باید مراقب سلامتی همه دندان هایتان باشید. ملاقات با دندان پزشک هرشش ماه یک بار ضروری می باشد، پرتو ایکس می تواند تمامی نواحی آسیب دیده در دهان شما را مشخص کند. اگر به موقع درباره از دست رفتن استخوان های دندان مطلع نشوید، شاید به مرحله ای برسد که دیگر قابل درمان نباشد.
  4. استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید.
    خمیر دندان های حاوی فلوراید از دندان ها و لثه ها محافظت کرده و به دنبال آن جلوی از دست رفتن استخوان های دندان را می گیرد. استفاده بیش از اندازه از فلوراید توصیه نمی شود زیرا امکان دارد موجب بروزمشکلات دیگری شود. از خمیر دندان های حاوی فلوراید یک بار در روز استفاده کنید. استفاده از خمیر دندان های حاوی فلوراید برای کودکان زیر9-10 سال توصیه نمی شود.
  5. استفاده از مواد حاوی کلسیم را افزایش دهید. کلسیم برای سلامتی استخوان ها و جلوگیری از پوسیدگی آنها ضروری می باشد. حتما از مواد غذایی استفاده کنید که حاوی کلسیم هستند. بدن شما باید کلسیم مورد نیازبرای ساخت و استحکام استخوان را به اندازه کافی دریافت کند. مواد غذایی مثل شیر، ماست، پنیر، اسفناج حاوی کلسیم هستند که می توانند روزانه مورد استفاده قرار بگیرند. در صورت نیاز قرص های کلسیم نیز می تونند مورد استفاده قرار بگیرند( یک قرص بعد از صبحانه و یک قرص بعد از شام. اگر فراموش کردید مصرف کنید، بلافاصله بعد از اینکه متوجه شدید مصرف کنید.)
  6. بدن شما برای جذب درست کلسیم به ویتامین D نیاز دارد. نور خورشید و قرص های ویتامین D می توانند این ویتامین بدن را تامین کنند. دکتر شما به راحتی با آزمایش خون نیاز بدن به این ویتامین را تشخیص می دهد می توانید در صورت نیاز روزانه از قرص های ویتامین D استفاده کنید.

شناسایی به موقع عوامل خطر زا و علائم زود هنگام

  1. تشخیص علائم و نشانه های تحلیل استخوان در درمان به موقع بسیار موثر می باشد. معمولا در مراحل اولیه تحلیل استخوان نمی توان با چک آپ معمولی متوجه این مشکل شد. با استفاده از عکسبرداری می توان تشخیص درست داد. اگر به مدت طولانی به دندان پزشک خود مراجعه نکرده اید، حتما برای حصول اطمینان وقت ملاقات بگیرید. به خاطر تحلیل استخوان یک سری تغییراتی در دهان شما اتفاق می افتد که در زیر به آنها اشاره کرد ه ایم:
    خالی شدن بین دندان ها
    لق شدن دندان ها
    کج شدن دندان ها
    احساس تفاوت در نحوه گاز زدن و خوردن مواد غذایی
  2. آگاهی از این موضوع که بیماری های لثه یکی از مهم ترین عوامل از دست دادن استخوان های دندان می باشد، حائز اهمیت است.باکتر ی موجود در پلاک ها وارد لثه ها شده و سمی تولید می کنند که موجب تحلیل استخوان ها می شوند.
  3. بهتر است بدانید که بیماری هایی مثل دیابت خطر از دست دادن استخوان را افزایش می دهند.دیابت به دلیل تولید ناکافی انسولین(دیابت نوع اول) و یا مقاومت بدن در برابر انسولین( دیابت نوع دوم) بروز می یابد. افرادی که به بیماری دیابت مبتلاهستند، معمولا بیماری ها لثه نیز دارند که در نهایت به از دست دادن استخوان های دندان منجر می شود. افرادی که دیابت دارند، قند خون بالایی دارند که همین موضوع منجر به افزایش رشد باکتری مسئول تحلیل استخوان می شود، افراد مبتلا به این بیماری معمولا سیستم دفاعی ضعیفی دارند و همین موضوع بدن آنها مستعد عفونت می کند.
  4. بیماری پوکی استخوان معمولا به روند تحلیل استخوان های دندان کمک می کند. این بیماری معمولا در زنان بالای 62 سال بروز می کند و اغلب به دلیل کمبود هورمون استروژن و ماده کلسیم فوسفات در بدن می باشد. تغییراتی که در استخوان های کل بدن رخ می دهد، استخوان های دندان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد
  5. از دست دادن دندان ها می تواند موجب تحلیل استخوان شود. به محض اینکه دندانی را از دست می دهید، تحلیل استخوان شروع می شود. وقتی یک دندان می‌افتد و یا کشیده می‌شود، استخوان در برگیرنده آن تحلیل می‌رود. اگر دندان افتاده و یا کشیده شده به موقع جایگزین نشود، دندان‌های کناری نیز به مشکل می خورند و امکان دارد مشکلات لثه را ایجاد شود که در نهایت به تحلیل استخوان منجر می شود و در نهایت دندان های دیگر نیز می افتند.
ایمپلنت
(www.setatira.com)
دسته‌ها
اخبار

فلیرآپ اندو را چه طور کنترل کنیم؟

حتماً در طی عمر کاری خود به عنوان دندانپزشک بعد از درمان ریشه (عصب کشی) یا بین جلسات درمان با بیمارانی مواجه شده‌اید که دچار درد شدید یا تورم یا هردو شده‌اند و نیاز به مراجعه اورژانسی دوباره به مطب دندانپزشکی پیدا می‌کنند. این نوع درد بین جلسات یا بعد از درمان فلیرآپ نامیده می شود. شیوع فلیرآپ به دلیل تعاریف متفاوتی که در مطالعات برای آن صورت گرفته، بین ۱ تا ۱۶ درصد ذکر شده است ولی در بیشتر مطالعات این عدد بیشتر از ۸ درصد نیست. فلیرآپ جز اتفاق‌هایی است که خستگی کار درمان را بر تن دندانپزشک باقی می‌گذارد! چون برخی موارد آن از دست دندانپزشک خارج بوده و صرفاً بعد از وقوع حادثه تمهیدات مدیریتی و کنترلی می‌توان در مورد آن داشت.

فلیرآپ اندو را چه طور کنترل کنیم؟

پیشگیری از فلیرآپ

یک واقعیت در مورد فلیرآپ وجود دارد و آن این است که تنها راهی که امکان دارد با فلیرآپ مواجه نشوید با دانش امروز این است که اندو نکنید! بدیهی است وقتی اندو می‌کنید با مواردی از فلیرآپ مواجه خواهید شد؛
پیشگیری از فلیرآپ احتمالاً تا حد زیادی با کنترل طول مناسب و جلوگیری از تحریک ناحیه پری‌آپیکال ممکن باشد. استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی تخمین طول ریشه (EAL) و روش آماده سازی کراون داون با شست‌وشوهای مکرر احتمال خروج دبری‌ها ومیکروارگانیسم‌های همراه آن‌ها و تحریک پری‌آپیکال متعاقب را کاهش می‌دهد. در خانم‌ها و در افراد آلرژیک می‌توان انتظار بیشتری داشت که بعد از درمان ریشه با فلیرآپ مواجه شویم. در مورد استرس بیمار قبل از کار و رابطه آن با درد بعد از کار مطالعه جامعی وجود ندارد. در مورد شرایط پالپ و پری‌آپیکال قبل از کار و رابطه آن با فلیرآپ مطالعات با نتایج متناقض وجود دارند ولی برآیند همه این است که حضورسمپوم قبل از کار (مستقل از تمام شرایط) با احتمال بالاتری به فلیرآپ می‌انجامد. بالطبع در دندان‌های نکروز و در دندان‌های با پریودنتیت پری آپیکال حاد یا آبسه حاد با سمپتوم های بیشتری مواجه هستیم.

 

اما چه کنیم که احتمال فلیرآپ را در بیمارانمان کاهش دهیم؟

دبریدمان کامل: یکی از اصلی‌ترین راه‌های پیشگیری از فلیرآپ می‌باشد. احتمالاً اصلی‌ترین عامل فلیرآپ اندودنتیک، میکروارگانیسم‌ها هستند. (اهمیت تحریک مکانیکال هم بیشتر از این جهت است که میکروارگانیسم‌ها را وارد فضای پری‌آپیکال می‌کند) دبریدمان ناقص موجب فلیرآپ می‌شود. علی الخصوص در دندان‌ها وایتال، پالپوتومی بدون وارد شدن به محدوده کانال ریشه، بر دبریدمان ناقص در درمان اورژانس ارجحیت دارد. در دندان‌های نکروز هم در صورت آسمپتوماتیک بودن، اگر وقت کافی ندارید درمان را تا دبریدمان کامل شروع نکنید!

درمان چند جلسه ای: منظور از درمان چند جلسه‌ای عموماً انجام درمان در بیش از یک جلسه و عموماً در دوجلسه است. امروزه نتایج بیشتر مطالعات، تفاوتی بین موفقیت درمان‌های یک جلسه‌ای و چند جلسه‌ای قائل نشده‌اند. از طرف دیگر درمان بیش از دوجلسه‌هم مشکلاتی داشته و می‌تواند باعث سکنی‌گزیدن میکروارگانیسم‌های مقاوم در کانال بشود؛ اما در کنترل فلیرآپ زمانی که آبسه حال پری آپیکال داریم، درمان دوجلسه‌ای توصیه می‌شود. حتی اگر واقعاً در مورد کاهش آماری فلیرآپ اثر ثابت شده نداشته باشد، ازنظر روانی کنترل درد را راحت‌تر می‌کند. چرا که باعث می‌شود، بیمار درمان خود را ناتمام تلقی کرده و توجیه روانی درد بین جلسات درمان ساده‌تر باشد.

داروهای داخل کانالی: مطالعات به طور کلی تفاوت معنادار کاهش شیوع فلیرآپ در حضور نوع خاص داروی داخل کانال (اعم از کلسیم هیدروکساید، آنتی‌بیوتیک‌ها، کورتون ها و ترکیبات ضدمیکروبی) نشان نداده‌اند؛ اما در برخی مطالعات قرارگیری کورتیکواستروئیدها و NSAID ها در داخل کانال، احتمال بروز درد بعد از درمان را کمتر کرده است.
کوتاه کردن کاسپ‌ها: در دندان‌های بدون علامت احتمالاً کوتاه کردن کاسپ‌ها اثر پیشگیرانه ندارد. ولی در دندان‌هایی که حساس به دق هستند و درد قبل از درمان علی الخصوص در دق دارند، کوتاه کردن کاسپ‌ها می‌تواند درد بعد از درمان را کاهش دهد.

آنتی بیوتیک ها : آنتی بیوتیک سیستمیک تاثیری در پیشگیری از فلیرآپ ندارد. تنها در صورت وجود علایم سیستمیک مانند تب، لنفادنوپاتی و بی حالی عمومی تجویز آنتی بیوتیک‌ها با وجود فلیرآپ مصداق پیدا می‌کند و حضور فلیرآپ به تنهایی اندیکاسیون تجویز آنتی‌بیوتیک نیست.
ضددردها، ضدالتهاب‌های استروئیدی و غیراستروئیدی: نکته جالب این است که در برخی مطالعات در کسانی که دارو مصرف کرده‌اند، فلیرآپ بیشتری گزارش شده است! البته احتمالاً دلیل این امر شرایط دردناک قبل از درمان در افرادی است که مبادرت به مصرف دارو کرده‌اند و درد و فلیرآپ در این افراد بعد از درمان حتی با مصرف دارو اجتناب ناپذیراست. داروهای کنترل درد و التهاب تقریباً تنها ابزار موجود در دست دندانپزشکان برای کنترل فلیرآپ‌ها به خصوص فلیرآپ های بعد از خاتمه درمان هستند. پروتکل کنترل درد هم به صورت استفاده از NSAID ها در خط اول، در ترکیب با استامینوفن در خط دوم، استفاده از ضد دردهای مخدر و ضدالتهاب‌های استروئیدی در خطوط بعدی می‌باشد.

بعد از وقوع فلیرآپ چه کنیم؟

مهم‌ترین و اصلی‌ترین کاری که دندانپزشک باید انجام دهد، کنترل روانی بیماران و جلب اعتماد بیمار به روند درماناندودنتیک است. در صورتی که در جلسه درمان در مورد احتمال درد بعد از درمان با بیمار صحبت شده باشد، آمادگی بیشتری ازنظر روانی برای پذیرش فلیرآپ وجود دارد.بیمار باید مطمئن شود که درد و تورم ربطی به موفقیت درمان دندانش در درازمدت ندارد. داروها اصلی‌ترین ابزار کنترل فلیرآپ هستند. به بیمار گذرا بودن دوره را توضیح می‌دهیم و از او می‌خواهیم برای اینکه دوره را راحت تر سپری کند داروها را منظم مصرف کند. بیشتر بیماران از خطر عفونت می‌ترسند. در این مورد به بیمار اطمینان کافی می‌دهیم. مواردی مشاهده شده است که فلیرآپ بعد از درمان به علت افت فشار (احتمالاً اثر روانی درد) بیمار را به سمت بستری شدن در بیمارستان برده‌است. ازنظر تجربه شخصی در این بیماران در صورت درگیری لنف نودها (که غیرشایع نیست) تجویز آنتی‌بیوتیک سیستمیک توصیه می‌شود. (هر چند که جز اندیکاسیون‌های رفرنس‌ها برای تجویز آنتی بیوتیک نیست) گاهی حتی در فلیرآپ تجویز داروهای ضددرد مخدر مثل ترامادول در دوز محدود در موارد بسیار نادر ممکن است که اندیکاسیون داشته باشد. در فلیرآپ بین جلسات، شست‌وشوی کانال‌ها و قرار دادن یک درسینگ کورتون یا ضدالتهاب (مثل تریامسینولون) می‌تواند مداخله مفیدی باشد (حداقل ضرری نداشته و ازنظر روانی روی بیمار با توجه به اینکه مداخله درمانی صورت گرفته تأثیر دارد) روی تاج دندان درنهایت هرگز نباید بدون پانسمان بماند. درناژ با شست‌وشو در جلسه درمان انجام می‌شود. انسیژن و درناژ در آبسه‌های لوکالیزه و ترفیناسیون در مواردی ممکن است اندیکاسیون داشته باشند که خیلی به ویژگی‌های کیس بستگی دارد. درنهایت کاهش فشار موضعی ازنظر تئوریک می‌تواند درد را در ناحیه کاهش دهد.

(www.setatira.com)

دسته‌ها
اخبار

بهترین روش مسواک زدن کدام است؟

مقاله‌ای که در ژورنال British Dental به چاب رسید نگاهی به پیشنهادات مختلفی می‌اندازد که از سوی کمپانیهای تولید خمیر دندان و انستیتوهای دندانپزشکی از ۱۰ کشور مختلف ارائه شده‌اند. آنها به محدوده مختلفی از پیشنهادات در مورد نحوه صحیح مسواک زدن، زمان مناسب آن و تعداد دفعات تکرار آن در طول روز برخورده‌اند.

بهترین روش مسواک زدن کدام است؟

بهترین روش مسواک زدن کدام است؟

مقاله‌ای که در ژورنال British Dental به چاب رسید نگاهی به پیشنهادات مختلفی می‌اندازد که از سوی کمپانیهای تولید خمیر دندان و انستیتوهای دندانپزشکی از ۱۰ کشور مختلف ارائه شده‌اند. آنها به محدوده مختلفی از پیشنهادات در مورد نحوه صحیح مسواک زدن، زمان مناسب آن و تعداد دفعات تکرار آن در طول روز برخورده‌اند
محققان به هیچ گونه توافق روشنی بین این منابع مختلف نرسیده‌اند و این عدم توافق بین این شرکتها در مورد روش صحیح مسواک زدن نگران کننده است.

اوبری شیهام پروفسور بازنشسته سلامت عمومی دندان و نویسنده مقاله می‌گوید” اگر مردم از انستیتو دندانپزشکی یک سخن بشنوند و از شرکتهای تولید خمیر دندان سخن دیگر و کمپانیهای تولید مسواک هم حرف خودشان را بزنند، این همه تناقض در گفتار آنها را گیج خواهد کرد و نمی‌توانند بفهمند که بهترین روش مسواک زدن چیست. در این مطالعه ما به عدم همبستگی غیر قابل قبول منابع مختلف پی بردیم”.

انستیتوهای دندانپزشکی لازم است که در مورد بهترین روش مسواک زدن با هم به توافق برسند. نکته نگران کننده این است که روشهای پیشنهاد شده این شرکتها مانند آن روشهایی نیست که در کتابهای دندانپزشکی آمده‌اند. مدارکی هم دال بر اینکه روشهای پیچیده مسواک زدن بهتر از روشهای ساده هستند وجود ندارد.

توصیه پروفسور شیهام این است “با حرکات افقی ساده و با نگه داشتن مسواک در حالت ۴۵ درجه دندانهایتان را مسواک بزنید. از مسواک زدن شدید دندانها اجتناب کنید و مسواک را مانند یک مداد در دستتان نگه دارید. این روش ساده در حفظ سلامت لثه‌ها بسیار موثر است”.

نکته ظریفی در مسواک زدن بعد از خوردن شیرینی و نوشیدنیهای شیرین وجود دارد. تقریبا ۲ دقیقه زمان لازم است تا باکتریهای موجود در غذا اسید تولید کنند. بنابراین اگر شما چندین دقیقه بعد از خوردن شیرینی مسواک بزنید اسید از قبل مینای دندان شما را خراب کرده است.

پیشنهادات بحث برانگیزی که از سوی شرکتها و سازمانهای مختلف مطرح شده است نیاز به تحقیق در مورد کارآمد بودن روشهای مختلف مسواک زدن را ضروری می‌کند. در حال حاضر توصیه متخصصان در ” پایه علمی اموزش سلامت دندان” این است که روش ساده مسواک دندان بسیار آسان بوده و دیگر نیازی به یادگیری و استفاده از روشهای پیچیده مسواک زدن نیست.

دندانپزشک دکتر جان وین رایت استاد راهنمای مقاله می‌گوید” تعداد بسیار زیادی از پیشنهاداتی که در این مورد ارائه شده‌اند ناشی از کمبود مدارک محکم دال بر برتری یک روش بر روشهای دیگر است. توصیه من به بیمارانم در مورد مسواک زدن این است که بیشتر روی نقاطی تمرکز کنند که احتمال تجمع پلاکها در آن قسمت ها بیشتر است- معمولا محل تلاقی دندان و لثه- و از حرکات آرام برای مسواک زدن استفاده کنند”.

مرتباً از من در مورد اینکه چرا روشی را که من به بیمارانم می‌گویم با روشی که دندانپزشکان دیگر به آنها گفته‌اند فرق دارد سوال می‌شود.
چیزی که من احساس می‌کنم ما به آن نیاز داریم تحقیق در مورد آسانترین، موثرترین و ایمن ترین روش مسواک زدن است.
در حال حاضر نه تنها ما دندانپزشکان بلکه انستیتوها و شرکتهای دندانپزشکی در سرتاسر جهان روشهای مختلفی را به مردم آموزش می‌دهند که این خود نه تنها گیج کننده است بلکه اعتماد و اطمینان مردم را در این حرفه به طور کلی از بین خواهد برد. برای کاری که مردم در طول روز دو بار آن را انجام می‌دهند انتظار این است که دندانپزشکان توصیه‌ها و پیشنهادات روشنی را به مردم ارائه دهند.

مسواک زدن،روش صحیح مسواک زدن
دسته‌ها
اخبار

پس از کشیدن دندان، چه اتفاقی برای دندانتان می افتد؟

پس از کشیدن دندان، چه اتفاقی برای دندانتان می افتد؟

تا کنون این سوال برایتان پیش آمده است که پس از کشیدن دندان توسط دندانپزشک، چه اتفاقی برای دندانتان می افتد؟ وقتی دندان از دهان خارج میشود، دیگر جای خاصی ندارد. برخی روشهای دور انداختن دندان، هزینه دارد، برخی دیگر سود کمی برای دندانپزشک فراهم می آورد و برخی روشها کمی عجیب هستند.

پس از کشیدن دندان، چه اتفاقی برای دندانتان می افتد؟

سفر دندان پس از خارج شدن از بدن شما

وقتی دندان کشیده میشود، دندانپزشک معمولا آن را روی سینی کنار صندلی دندانپزشکی میگذارد. بسیاری از مردم فکر میکنند دندانی که خارج شده، به آخر راه رسیده است اما برای برخی، تازه اول راه است.

  1. سوزانده شدن همراه با پسماندهای بیمارستانی مطابق استاندارد پاتوژن خون بَرد OSHA، دندان کشیده شده باید در ظرف حاوی پسماندهای خطرناک قرار بگیرد. پس از آن دندان معمولا توسط شرکت مدیریت پسماندهای بیمارستانی برده میشود و سپس آنها را با سایر پسماندهای بیمارستانی میسوزانند. معمولا دندانی که هیچ فلزی به واسطه کارهای دندانپزشکی ندارد، برای سوزانده شدن به اجاق میرود. اگر دندان حاوی فلز باشد، احتمالا یکی از دو مسیر دیگر را طی میکند:
    • انتقال به مرکز بازیافت فلزات اگر دندان کشیده شده پر شدگی آمالگام داشته باشد، سوزاندن آن موجب آزاد شدن جیوه و وارد شدن این گاز سمی به اتمسفر میشود. به همین علت مقررات معمولا اجازه نمیدهند دندان حاوی آمالگام سوزانده شود بلکه باید به مرکز ویژه بازیافت منتقل شود تا آمالگام آن پیش از انهدام دندان، خارج شود.
    • انتقال به خریدار ضایعات فلزی دندانپزشکی صنعت ضایعات فلزی به خوبی شناخته شده نیست. اگر دندان شما ترمیم های آزمایشگاهی داشته باشد، دندانپزشک میتواند آنها را نگه داشته و به خریدار ضایعات دندانپزشکی بدهد تا فلز آن را ذوب کرده و آزمایش کند و وجه آن را به پزشک بپردازد.
  2. نگهداری توسط بیمار با این که برخی دندانپزشکان تمایلی به این کار ندارند اما هیچ مقرراتی وجود ندارد که مانع بازگرداندن دندان کشیده شده بیمار به وی شود و هیچ سازمانهای نظارتی ممانعتی برای این کار در نظر نگرفته است.
  3. استفاده برای اهداف آموزشی برخی از دندانها ممکن است به بیمارستان اهدا شوند. بسیاری از دندانپزشکان، دندان کشیده شده را نگه میدارند تا آن را برای آموزش استفاده کنند یا به دانشگاه اهدا کنند.
  4. استفاده برای اهداف پژوهشی برخی شرکتهای تحقیقاتی همیشه به دنبال بهترین روش پر شدگی و روکش برای دندان و یافتن راههایی برای مقاوم کردن دندان به پوسیدگی و مطالعه بر روی واکنش دندان به نیروهای مختلف و بسیاری از موارد دیگر هستند. برای بررسی و مطالعه مسائل مربوط به دندان، بهترین کار استفاده از دندان واقعی است.
  5. مزایده دندان این کم احتمال ترین مسیر یک دندانِ کشیده شده است و تنها در مواردی که بیمار فرد مشهوری باشد، چنین مسیری معنی پیدا میکند.
  6. نگهداری به عنوان نشان افتخار
    پینلس پارکر دندانپزشکی بود که حدود صد سال پیش زندگی میکرد. او زمانی 357 دندان را در یک روز کشید و آنها را به عنوان گردنبند به نخ کشید و دور گردن انداخت. همچنین ظرف بزرگی از دندانهایی داشت که طی سالها طبابت کشیده بود و آن را با خود به سخنرانیهای بهداشت دهان و دندان میبرد. این ظرف دندان در موزه تاریخ دندانپزشکی دانشگاه تمپل نگهداری میشود. اگر چه این کار امروزه نادر است اما برخی دندانپزشکها در برخی کشورها هنوز چنین کاری را انجام میدهند. تصویر پایین مربوط به دندانپزشک خیابانی در مراکش است که دندانهایی را که کشیده و دندانهای مصنوعی را که آماده کرده تا در دهان بیماران آینده خود بگذارد، به نمایش گذاشته است.

 

(www.setatira.com)

دسته‌ها
اخبار

روش جدید درمان ریشه دندان

محققان دانشگاه هاروارد و دانشگاه ناتینگهام در پروژه‌ای جدید قصد دارند با استفاده از درمان سلول بنیادی، نیاز به عصب‌کشی دندان را پایان بخشیده و مسیر جدیدی را به جهان دندان‌پزشکی معرفی کنند.

روش جدید درمان ریشه دندان

روش جدید درمان ریشه دندان

محققان دانشگاه هاروارد و دانشگاه ناتینگهام در پروژه‌ای جدید قصد دارند با استفاده از درمان سلول بنیادی، نیاز به عصب‌کشی دندان را پایان بخشیده و مسیر جدیدی را به جهان دندان‌پزشکی معرفی کنند.

به نقل از پاپیولارساینس، دندانپزشکان سالانه صدها میلیون پوسیدگی دندان را با خالی کردن دندان و پر کردن آن درمان می‌کنند. اما در این میان، 10 تا 15 درصد درمان مذکور ناموفق بوده که منجر به میلیون‌ها مورد عصب‌کشی و خارج کردن پالپ دندان – بافت نرم مرکز دندان که رگهای خونی، عصبی و بافت مرتبط در آن قرار دارد- می‌شود.

عصب‌کشی می‌تواند به سست شدن دندان منجر شود و در نهایت باید آن دندان را کشید. محققان نوعی ماده پرکننده دندان از یک ماده زیستی مصنوعی درست کرده‌اند که می‌تواند رشد سلول‌های بنیادی را در پالپ دندان تحریک کند. این پرکننده مانند انواع معمولی در دندان تزریق شده و با نور فرابنفش جامد می‌شود.

این ماده در شرایط آزمایشگاهی به تحریک فرآیند تکثیر و تفکیک سلول‌های بنیادی در عاج دندان می‌پردازد که نوعی بافت استخوانی سازنده دندان در زیر مینای سفید است. محققان بر این باورند که سلول‌های بنیادی مذکور در صورت استفاده در دندان آسیب‌دیده می‌توانند آسیب‌های ناشی از پرکردن عادی دندان را ترمیم کنند. در حقیقت، این ماده زیستی به دندان اجازه می‌دهد تا خود را ترمیم کند.

به گفته آن‌ها، در آینده می‌توان تمام مواد پرکننده دندان را از این ماده احیاکننده ساخت تا دندان آسیب‌دیده بتواند خود را درمان کرده و میزان ناکامی ناشی از درمان‌های کنونی را کاهش داده و نیاز به عصب‌کشی را از بین ببرد. محققان توانستند با این تحقیق جایزه دوم گروه مواد را در رقابت فناوری‌های نوظهور انجمن سلطنتی شیمی انگلیس در سال جاری بدست آورند.

درمان ریشه دندان،عصب کشی،ترمیمی